O Parafii i Obrazie w Milejczycach dowiedzieliśmy się od nauczycielki w szkole w Warszawie.
Wiedząc, że jesteśmy wierzący powiedziała o tym miejscu. W te niedzielę 3.05.2026 przyjechaliśmy tutaj z Edytką i drugą 4 letnią córeczka. Edytka (9 lat)przestała słyszeć jak miała 2,5 roczku, odzyskała słuch w wieku 6 lat. Od 4 r.ż ma stwierdzony autyzm. Chodzi do pierwszej klasy, w tym roku przystepuje do sakramentu Pierwszej Komunii Świętej, pięknie pisze, liczy, rysuje i czyta mimo lat ciszy, ale przede wszystkim zaczyna powolutku mówić. Kiedy tylko wysiadłam z auta zaczęły lecieć mi łzy, leciały mi przez cały pobyt, co było niezwykłym dla mnie przezyciem i zjawiskiem bo czułam tam błogi spokój. Tam czułam się jak w domu, czułam spokój prosząc Księdza o pobłogosławienie mojej córeczki. Poraz pierwszy w życiu czułam coś tak niesamowitego, tak głębokiego, czystego i pełnego spokoju. Wierzę, że Jezus pomoże mojej córeczce, że Duch Święty natchnie ją miłością, dobrocią i siłą. Wierzę, że właśnie tam poczułam ja i moja rodzina prawdziwe połączenie z Niebiem. To tak jakby ktoś oczyścił całe moje serce i umysł, jakby przytulając mnie mówił: To co przeszliście było Wam potrzebne, ale to już koniec. Teraz możesz być spokojna bo jestem przy Was. Nigdy nie zapomnę tego uczucia, wzroku i uśmiechu swoich córeczek i Księdza który Błogosławi Edytkę.
Z całego serca dziękuję za ten Dar.

Przyjechałam z Warszawy dość spontanicznie bo usłyszałam o obrazie i świadectwach. I byłam w bardzo wielu siaty h miejscach, m.In fatimie, Medugorje kilka razy, Sokółce Jerozolimie, u wielu wielkich świętych i muszę powiedzieć, że przyjechałam w złym stanie. Od kilku lat problem w małżeństwie (mąż mnie zostawiał a z dzieciństwa rana odrzucenia) i ostatnio ciągle słyszałam że źle się mam i czułam to duchowo. A tu zaskakująco mocno i namacalnie czułam to w środku Pan Jezus mnie dotykał i poczułam pokój a nawet radość. I wiele więcej. Zaczęłam przychodzić dobre myśli, inne spojrzenie, jakby więcej miłość- a wcześniej czułam jak blokowo ją coś co ciągnęło mnie w sercu- przebaczałam wolą i jak umiałam ale sytuacja ciągle trwała od lat i różne bardzo trudne doświadczenia i tu czułam też walkę jakąś ale Pan Jezus zwyciężał. Działo się t w czasie Mszy św. gdzie sercem byłam zwrócona w stronę Pana Jezusa na obrazie blisko Niego. Nawet myślałam, że teraz ołtarz z przodu więc jakoś to godziłam. Żałowałam tylko, że tak krótko bo była Msza za Mszą- ja byłam na półtorej Mezy od 16.30 a potem Litania i koronka do NSercaPJ. Ksiądz w jakiś intencjach a ja swoich. Potem wszyscy wyszli a księża
Widząc że byłam na 1,5 Mszy a nikogo więcej już nie było pytali czy zostaje- ja że nie- chce kupić obraz. Niestety ksiądz proboszcz już wyjechał na bierzmowanie i nie udało się. Ale postanowiłam że wrócę, żeby modlić się obecnością też i byciem przy Panu Jezusie w ciągu dnia. I kupić obrazy dla mnie i jeszcze kogoś. Poczytałam o kulcie, chce Go czcić

Niniejszym pragnę złożyć świadectwo wysłuchanej modlitwy.
18 kwietnia 2026 roku modliłam się w sanktuarium w Milejczycach przed cudownym obrazem Najświętszego Serca Pana Jezusa o znalezienie nowej pracy, ponieważ musiałam zmienić dotychczasowe miejsce zatrudnienia.
Już po sześciu dniach od tej modlitwy otrzymałam pierwsze zaproszenie do udziału w procesie rekrutacyjnym. Wcześniej wysłałam swoją aplikację i chciałam wziąć udział w rekrutacji, jednak dopiero po modlitwie w Milejczycach skontaktowała się ze mną pani rekruter, zapraszając mnie na pierwszą rozmowę.
Następnie pomyślnie przeszłam trzy etapy rekrutacji. 8 maja, w święto Matki Bożej Pompejańskiej, otrzymałam ofertę pracy. Kilka dni później podpisałam nową umowę o pracę, a pracę rozpocznę 1 sierpnia.
Wszystko wydarzyło się bardzo szybko. Z wdzięcznością składam to świadectwo jako wyraz wysłuchanej modlitwy za wstawiennictwem Najświętszego Serca Pana Jezusa w Milejczycach. Modlitwa ta miała miejsce 18 kwietnia 2026 roku i wierzę, że otrzymana łaska jest odpowiedzią na moje prośby.
Bogu niech będą dzięki.

Chcę podzielić się z Wami świadectwem wielkiej łaski i uzdrowienia mojej mamy Ewy, którego doświadczyliśmy za przyczyną Najświętszego Serca Pana Jezusa Dobrego Pasterza z Milejczyc. To dowód na to, że kiedy medycyna rozkłada ręce, dla Boga nie ma rzeczy niemożliwych, a wiara naprawdę czyni cuda.
​Wszystko zaczęło się 25 lutego 2026 roku. Moja mama miała wtedy przejść operację, jednak z powodu bakterii w moczu zabieg odwołano. Po powrocie do domu nastąpiła nagła blokada – mama nie mogła samodzielnie oddać moczu. Trafiłyśmy na SOR, gdzie założono jej cewnik. W marcu mama przeszła w końcu zaplanowaną operację (laparoskopowe usunięcie kamienia z nerki), jednak problem z pęcherzem nie ustąpił. W szpitalu podjęto aż pięć prób odłączenia cewnika. Za każdym razem scenariusz się powtarzał: po około pięciu godzinach od odłączenia mama nadal nie mogła się wysikać i cewnik musiał być zakładany na nowo. Lekarze nie znali przyczyny tej blokady, a mama musiała żyć z cewnikiem nieprzerwanie aż do czerwca.
​W tym trudnym czasie szukałam ratunku w modlitwie. W marcu pojechałam do Częstochowy, by zawierzyć tę sprawę Matce Bożej. W maju uczestniczyłam w modlitwie o uzdrowienie prowadzonej przez o. Witko. Pod koniec maja, przeglądając Facebooka, natrafiłam na informację o cudach, jakie dzieją się w kościele w Milejczycach przed obrazem Najświętszego Serca Pana Jezusa Dobrego Pasterza. Poczułam w sercu, że muszę tam pojechać na własną rękę w intencji mamy.
​Dokładnie tydzień później stał się kolejny mały cud – na stronie mojego rodzinnego kościoła w Tarczynie zobaczyłam ogłoszenie, że parafia organizuje pielgrzymkę właśnie do Milejczyc na 20 czerwca! Natychmiast się zapisałam. Przez cały czerwiec żyłam tą pielgrzymką, pokładając w tym miejscu całą swoją nadzieję, skoro lekarze byli bezradni.
​Sytuacja stała się dramatyczna tuż przed wyjazdem. 17 czerwca lekarz zlecił kolejne skomplikowane badania, bo wciąż nie wiedział, dlaczego mama nie sika i nie chciał sam podejmować kolejnych prób ściągania cewnika. Dwa dni później, 19 czerwca – czyli dzień przed moją pielgrzymką – dostałam telefon z domu: mama pilnie trafiła na SOR, bo mocz przestał lecieć nawet do worka cewnika. Na SORze lekarze podjęli decyzję o całkowitym odłączeniu cewnika i kazali mamie pójść do toalety. I wtedy, po tylu miesiącach cierpienia, stało się coś niesamowitego: mama zaczęła samodzielnie sikać! Od tamtego momentu wszystko działa prawidłowo, a problem całkowicie zniknął.
​Następnego dnia, 20 czerwca, stanęłam w sanktuarium w Milejczycach przed cudownym obrazem już nie z błaganiem, ale z ogromną wdzięcznością. Pan Bóg uzdrowił moją mamę dzień przed moim wyjazdem, bo widział, jak bardzo przez cały miesiąc żyłam wiarą i ufnością w Jego pomoc.
​Chcę przekazać wszystkim, którzy to czytają: wierzcie, modlicie się i nigdy się nie poddawajcie! Pan Bóg działa w swoim czasie, a miłość Jego Serca i Dobrego Pasterza jest uzdrawiająca. Chwała Panu!

Jestem żoną i matką szóstki dzieci. Małżeństwem jesteśmy prawie 19 lat. Przez ten czas przechodziliśmy różne kryzysy, ale od kwietnia 2026 roku zaczęliśmy się z mężem oddalać od siebie i od Boga. Było to spowodowane dużym zranieniem. Coraz mniej rozumieliśmy się nawzajem. Dzień po dniu nasze rozmowy ograniczały się do uzgadniania codziennych spraw związanych z dziećmi i organizacją domu. Nie umieliśmy rozmawiać szczerze o naszych uczuciach i pragnieniach. Nie umieliśmy okazywać sobie nawzajem miłości i czułości a nawet nie potrafiliśmy się do siebie uśmiechać. Z dnia na dzień staliśmy się obcymi ludźmi którzy prowadzą działalność domową. Ja nie potrafiłam i nie miałam siły się modlić. Nie wiedziałam nawet jak mam się wyspowiadać. Zaczęły się u mnie pojawiać stany depresyjne. Nic mnie nie cieszyło. Na początku czerwca dowiedziałam się o obrazie Najświętszego Serca Pana Jezusa Dobrego Pasterza w Milejczycach. Zaczęła pojawiać się myśl żeby tam szukać ratunku. 25 czerwca 2026r. bez wiedzy męża wysłałam wiadomość do parafii z prośbą o modlitwę (Mszę Święte nowennowe). Tego samego dnia otrzymałam wiadomość że Mszę Święte rozpoczną się już 26 czerwca, czyli dzień później. I już w dzień złożenia intencji mąż rozpoczął bardzo trudną rozmowę ze mną, szczerą i bolesną rozmowę, ale potrzebną dla nas. W dzień rozpoczęcia Nowenny, czyli następnego dnia mąż zaproponował Adorację Najświętszego Sakramentu na którą pojechaliśmy razem do naszego kościoła, a później na spacer po parku. Tam znowu rozmawialiśmy szczerze, ale już w atmosferze pełnej miłości i zrozumienia. Następnego dnia pojechaliśmy razem do spowiedzi i na Mszę Świętą. Od tamtej pory znowu rozmawiamy szczerze o naszych uczuciach i pragnieniach. Dzień po zakończeniu Nowenny całą rodziną uczestniczyliśmy jeden dzień w pieszej pielgrzymce na Jasną Górę. Dzięki łasce Bożej moje małżeństwo zostało uratowane. Wierzę że Bóg jest Wszechmogący i uzdrawia i że Bóg się objawia w tym cudownym obrazie Najświętszego Serca Pana Jezusa Dobrego Pasterza.

Od urodzenia leczę się z powodu malformacji żylnej gardła, okolic krtani, podniebienia i szyi. Jestem po wielu operacjach ale do dziś staram się pięknie żyć.
W maju 2026 roku dostałam infekcji malformacji ( 18 lat po ostatniej operacji !!)
Miałam obrzęk gardła i policzka. Zmiana podkrwawiała i sprawiała ból i duży dyskomfort. To była niebezpieczna sytuacja , CRP miało wartość powyżej 100…. Byłam hospitalizowana. Mimo leczenia zachowawczego antybiotykami i sterydami objawy nie ustąpiły. Tylko wartość CRP malała…
Uruchomiłam rodzinę i przyjaciół 🙂 Był szturm do nieba! Moi Drodzy przyjaciele i znajomi modlili się i w Polsce w różnych Sanktuariach a także w Norwegii 🙂
Taka moja Madzia zadzwoniła do mnie w 7 dzień hospitalizacji ,ja w dalszym ciągu miałam problemy z mówieniem bo obrzęk mi bardzo przeszkadzał. Pomodliłyśmy się. Magda opowiedziała mi o cudownym obrazie Jezusa Dobrego Pasterza w Milejczycach. Pomodliłam się z wiarą do Pana Jezusa wyświetlonego w telefonie. Napisałam do Parafii maila z prośbą o Mszę sw. W intencji mojego zdrowia. Miałam pokój w sercu mimo, ze objawy nie ustępowały. Na drugi dzień rano obrzęk zszedł, ból ustąpił i poprawił mi się głos !!!! Rezonans miałam kolejnego dnia i wykazał ,ze naczyniak nie powiększył się od ostatniego badania 🙂 Kilka dni póżniej zostałam wypisana do domu.
Wierzę , że modlitwa do Pana Jezusa w Milejczycach przyniosła owoce 🙂 Takie , ze wróciłam do pracy i zyję na pełnej 🙂
Dodam , ze około miesiąc po hospitalizacji pojechałam z Madzią do Milejczyc, żeby podziękować Panu Jezusowi za uzdrawianie mnie każdego dnia !
Chwała Panu !!!!!

Syn Dawid ma 5 .5miesięca proszę o modlitwę za jego zdrowie miał 2 operację ma wadę wrodzona wodonercze obustronne przez przeszkody w moczowodzie robiły mu się zastoje moczu w nerkach rozwalając mu tym samym dwie nerki bardzo proszę o modlitwę o jego zdrowie o wyleczenie całkowite bądź takie aby mógł z nami żyć operowali mu prawa nerkę mniej chora teraz czekamy kiedy operują druga nerkę bardziej chora panie Boże proszę aby znalazł się termin szybki operacji żeby ludzie którzy będą ją przeprowadzać aby dostali od ciebie mondrości żeby wiedzieli co robić żebyś ich poprowadził ardzi proszę Boże aby stał się cud aby wyleczyć całkowicie syna bo to się podobno nie da ale ja wieże boże w twoje cuda ty kochasz nas wszystkich pomuz mi i mojemu dziecku i żeby znalaz się drugi termin operacji żeby syn wyzdrowiał żeby była poprawa